Gouden mannetjes

oscars 2014

Afgelopen weekend was het weer zover: de uitreiking van de Oscars, de meest prestigieuze prijs in filmland. In de aanloop naar het evenement was er in de feministische blogosfeer nogal wat te doen over de vrouwvriendelijkheid van de filmprijs. Of beter gezegd, het gebrek daaraan.

The Lady Vanishes‘, kopte Newsweek vorige week bij een artikel over de magere rol die vrouwen toebedeeld krijgen in Oscargenomineerde films. Het stuk laat door middel van een data-analyse zien dat, hoewel de categorieën voor beste acteerprestatie langs genderlijnen gesplitst zijn, vrouwenrollen vaak toch minder gewaardeerd worden.

Want wat blijkt? Slechts 40 procent van de acteernominaties voor vrouwen zijn afkomstig uit films die ook genomineerd werden in de categorie Beste Film, in tegenstelling tot 52 procent van de mannelijke acteernominaties. En in de films die ook daadwerkelijk de prijs wonnen, waren bijna twee keer zo veel acteurs (14 %) als actrices (8 %) genomineerd voor hun prestaties. Met andere woorden, films met een indrukwekkende mannelijke hoofdrol worden vaker gezien als Oscarwaardig dan films met een vrouwelijke hoofdrol. Dat de beeldjes zelf een soort fallische gouden mannetjes voorstellen past dus mooi bij dat motief.

Nu is het gebrek niet eens geheel aan het instituut van de Academy Awards te wijten. Het probleem ligt natuurlijk ook in Hollywood, waar gewoon te weinig films gemaakt worden die een verhaal van of over vrouwen vertellen. Dat zie je dan weer terug in de Oscarnominaties, die elk jaar verplicht tien vrouwen bevatten in twee categorieën (Beste Vrouwelijke Hoofdrol en Beste Vrouwelijke Bijrol), maar die voor Beste Film nog altijd afhankelijk zijn van het aanbod. En het aanbod is niet in balans.

Hollywood’s vrouwenprobleem werd dit jaar tijdens de Oscaruitreiking mooi aangekaart door Cate Blanchett, die de gouden fallus voor Beste Actrice in ontvangst mocht nemen (inmiddels haar tweede) voor haar rol in Blue Jasmin, een film die zelf inderdaad geen Oscarnominatie kreeg. In haar speech hekelde ze het achterhaalde seksisme waar de filmindustrie nog altijd aan vasthoudt:

Those of us in the industry who are still foolishly clinging to the idea that female films with women at the center are niche experiences: they are not. Audiences want to see them and, in fact, they earn money.

Ze heeft warempel nog gelijk ook. Zoals deze infographic netjes weergeeft, waren in 2013 films die de bekende feministische filmtoets de Bechdeltest doorstonden winstgevender dan films die dat niet deden. Money talks, en zeker in het übercommerciële Hollywood. Laat het een les zijn.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s